iBedeker » spacer po Gdańsku

iBedekerowy spacer po Gdańsku – Wrzeszcz Dolny

Ewa Kowalska — Sat, 26 Nov 2011 23:12:40 +0000

Rada Dzielnicy Wrzeszcz Dolny, przewodnik turystyczny Aleksander ~Masłowski i iBedeker zapraszają na kolejny spacer po Gdańsku.

Szanowni Państwo, na ulotce rozdawanej mieszkańcom Wrzeszcza zabrakło informacji, że w przypadku opadów atmosferycznych spacer może być odwołany.
W związku z tym - IDZIEMY:)

Wrzeszcz Dolny kojarzony jest głównie z ul.Wajdeloty i Günterem Grassem, tymczasem jego zasięg terytorialny i tematyczny jest znakomicie szerszy - na tyle szeroki, że niemoźliwością jest pokazanie całej dzielnicy podczas jednego spaceru...

Zwiedzanie Dolnego Wrzeszcza rozpoczniemy 4 grudnia o godz. 13. Zapraszamy na spotkanie w okolicy kościoła Serca Jezusowego, potocznie zwanego kościołem na Czarnej.
Przewidywana długość spaceru to ok. 2,5 km, a wędrówka zakończy się równieź przy ul. ks. Józefa Zator-Przytockiego.

Uprzejmie proszę o potwierdzenie chęci udziału w spacerze poprzez wpisanie pod tekstem stosownego komentarza. Tradycyjnie też proszę o zabranie ze sobą wizytówek/karteczek z nazwiskami, bowiem zaprzyjaźniona z iBedekerem Szafa Gdańska przygotowała do wylosowania kolejną książkę‎ - "Fatum" Piotra Rowickiego.
Miłą niespodzianką jest gest Waldemara Nocnego, który przeznaczył dla uczestników spaceru dwie książki swojego autorstwa - "Do wkrótce" i "Letnica".
Dziękuję darczyńcom:)

Uwaga - w przypadku opadów atmosferycznych spacer zostanie przesunięty na inny termin. Jeśli miałby być odwołany przed godz. 11 (4 grudnia) wpiszę w tym miejscu odpowiednią informację.

Tytuł: iBedekerowy spacer po Gdańsku - Wrzeszcz Dolny
Lokalizacja: Kościół Serca Jezusowego, ul. ks. Józefa Zator-Przytockiego, Gdańsk
Godzina rozpoczęcia: 13:00
Data: 2011-12-04
Godzina zakończenia: 14:30

iBedekerowy spacer po Gdańsku – Stare Przedmieście

Ewa Kowalska — Fri, 23 Sep 2011 22:56:48 +0000

Kolejny, iBedekerowy spacer po Gdańsku z przewodnikiem, przeszedł do historii. Jego tematem było Stare Przedmieście, którego tajemnice zdradzał Aleksander Masłowski.

Anna Staruszkiewicz z Domu Sąsiedzkiego "Za Murami" - sponsora spaceru

Pogoda dopisała. Słoneczna, niedzielna aura towarzyszyła naszej stuosobowej grupie spacerowiczów, niemal do ostatniego zdania wypowiedzianego przez Aleksandra Masłowskiego. Zanim się rozstaliśmy, spadło z nieba kilka kropli deszczu, aby po kilku minutach zaatakować z całą siłą.

Wędrówka po Starym Przedmieściu rozpoczęła się na... Głównym Mieście, a to za sprawą sponsora - Domu Sąsiedzkiego "Za Murami", którego szefowa Anna Staruszkiewicz zaprosiła gości do zwiedzenia niezwykłej siedziby, wybudowanej w 1872 r., a mającej w swoich dziejach wątek masoński. To jeden z niewielu budynków neogotyckich, któremu nie tylko udało się przetrwać zawieruchę w 1945 roku, ale również uniknąć świadomego wyburzenia po wojnie. Dzisiaj swoim wyglądem zewnętrznym dopomina się gruntownego remontu i trudno byłoby się spodziewać, że jego przyziemie jest pięknie zagospodarowane. A jednak jest. Przekonali się o tym wszyscy uczestnicy spaceru.

Na wylocie ulicy zamkniętej dawniej Bramą Grzeszników, mieliśmy okazję przyjrzeć się pozostałościom muru wysokiego i niskiego, które wraz z dwoma fosami oddzielały Główne Miasto od Przedmieścia; stanęliśmy w miejscu dawnej Bramy Karowej; obeszliśmy budynek Prezydium Policji Gdańskiej, zaprojektowany na początku XX wieku przez Otto Kloeppela; aż w końcu zniknęliśmy w tunelu pod ulicą Podwale Przedmiejskie, niczym ostry nóż przecinającą substancję miejską.

Chwilę później stanęliśmy na ul. Kładki, pod budynkiem dzisiejszego Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii Uniwersytetu Gdańskiego i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, a pierwotnie - Victoriaschule. Była to szkoła dla dziewcząt, której budowę wspierała Victoria - żona drugiego cesarza II Rzeszy, Fryderyka. Pierwotnie szkoła miała swoją siedzibę przy ul. Piwnej.

Dalej trasa spaceru prowadziła w okolicy kościoła św. Trójcy i byłego cmentarza do niego przyległego, oraz ulicą Okopową, do której pierwotnie nie dochodziła, tak jak jest to dzisiaj, ul. Toruńska. Mijając Basztę Białą dotarliśmy do Placu Wałowego, Małej Zbrojowni i Miejskiego Lombardu, a okrążając dawny park, dzisiaj zadbany zieleniec, podeszliśmy do smutnych pozostałości Baszty Atutowej (Pod Zrębem). Wędrując wzdłuż koszar Wiebego, dotarliśmy na ul. Rzeźnicką; przekroczyliśmy ul. Toruńską w miejscu dawnej drukarni, w której w okresie Wolnego Miasta Gdańska były drukowane gdańskie banknoty i znaczki; "przecisnęliśmy" się przez ul. Kocurki, aby po chwili znaleźć się w Zaułku Ormiańskim.

Ostatnimi punktami wycieczki była wizyta w zielonym zakątku powstałym z inicjatywy mieszkańców oraz na Targu Maślanym, na którym na uczestników spadły pierwsze krople deszczu...

Serdecznie dziękując sponsorowi - Domowi Sąsiedzkiemu "Za Murami" oraz Aleksandrowi Masłowskiemu za fantastyczne opowieści, zachęcam kolejne firmy, stowarzyszenia i osoby fizyczne do sponsorowania następnych iBedekerowych spacerów po Trójmieście z przewodnikiem.

Filmy prezentują FRAGMENTY opowieści przewodnika.

Click here to view the embedded video.

Aleksander Masłowski o średniowiecznych fortyfikacjach Gdańska

Uczestników spaceru, chętnych do pokazania swoich zdjęć, proszę o kontakt emailowy - sikorzanka@gmail.com

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Galeria zdjęć Marty Antoniny Łobockiej:

[[Pokaż jako pokaz slajdów]]

Galeria zdjęć Krzysztofa Dolatko:

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Galeria zdjęć Iwony Ślizień:

[[Pokaż jako pokaz slajdów]]

Spacer po Gdańsku: Mleczny Piotr

Ewa Kowalska — Fri, 22 Jul 2011 10:38:37 +0000

Licencjonowany przewodnik turystyczny Piotr Mazurek zaprasza na kolejny spacer po Gdańsku. Celem wędrówki jest sielski zakątek miasta - Mleczny Piotr, niestety nie do końca osiągalny.

Most Wapiennicki

Spacer rozpoczyna się na Moście Wapiennickim. Wędrując wzdłuż brzegów Motławy w kierunku jej ujścia do Martwej Wisły widać, jak wielki, wodny potencjał tkwi w Gdańsku.

Click here to view the embedded video.

Spacery po Gdańsku, Gdyni i Sopocie

O willi nie-Klawitterów

Zwiedzanie Gdańska: Opływ Motławy – nowożytne fortyfikacje

Ewa Kowalska — Tue, 10 May 2011 21:20:10 +0000

Przewodnik turystyczny po Trójmieście - Piotr Mazurek, zaprasza na kolejny spacer po Gdańsku. Słoneczna, majowa pogoda, to wymarzona aura na wędrówkę wzdłuż Opływu Motławy, który był elementem nowożytnych fortyfikacji miasta.

Uczestnicy spaceru wzdłuż Opływu Motławy

Nowożytne fortyfikacje Gdańska były budowane w XVII i XVIII wieku. Miały szczególne znaczenie dla ochrony miasta od strony południowo-wschodniej. Na początku wieku XX większość bastionów została zniwelowana, dzisiaj w ich miejscu został utworzony szlak spacerowy.

W spacerze przewodnikowi towarzyszą przyjaciele i studenci Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

Click here to view the embedded video.

Południowy ciąg fortyfikacji miejskich - Jakub Szczepański

Knipawa - Gdańsk, którego nie znamy - Aleksander Masłowski

Przewodnik turystyczny Piotr Mazurek

Przewodnik po Gdańsku dla dzieci: Ulica Długa

Ewa Kowalska — Sun, 08 May 2011 21:46:34 +0000

Ulica Długa w Gdańsku jest obok Długiego Targu, najbardziej reprezentacyjną ulicą miasta. To przy niej swoje domy budowali najznamienitsi gdańszczanie, to ona stanowi część Drogi Królewskiej, podziwianej przez turystów z całego świata.

Ulica Długa w Gdańsku

Ulica Długa rozpoczyna się Złotą Bramą, a kończy przy Ratuszu Głównego Miasta. Spacerując w cieniu jej kamieniczek, warto zwrócić uwagę między innymi na Dom Uphagena i Dom Ferberów - przed wiekami kamienice najbardziej wpływowych gdańszczan.

Na spacer po Gdańsku wzdłuż ulicy Długiej zaprasza dziewięcioletnia Julka.

Click here to view the embedded video.

Subiektywny spacer po Gdańsku z Anią i Tomkiem

Przewodnik po Gdańsku dla dzieci

Spacer po Gdańsku: Dolina Królewska cz. I [wideo]

Ewa Kowalska — Sat, 07 May 2011 10:56:51 +0000

Aleksander Masłowski, licencjonowany przewodnik turystyczny po Trójmieście, zaprasza na spacer wzdłuż Doliny Królewskiej. W jej dolnej części uwagę przyciąga budynek należący dzisiaj do Uniwersytetu Gdańskiego i leżący vis-a-vis niego Park Królewski.

Park Królewski w Gdańsku

Dolina Królewska ma około dwóch kilometrów długości i ciągnie się w jarze płynącym przez morenę. Rozpoczyna się w okolicy Trzech Lip, a kończy u zbiegu ulic Jana Sobieskiego i Romualda Traugutta. Dzisiaj to ruchliwa arteria miejska, której urokliwą, historyczną nazwę mało kto zna.

W pierwszej części spaceru cicerone opowiada o Królewskim Seminarium Nauczycielskim i Parku Królewskim - dawnej letniej posiadłości Zachariasza Zappio.

Click here to view the embedded video.

O Parku Królewskim w Akademii Rzygaczy

Aleksander Masłowski o Akademii Rzygaczy

Gdańsk z przewodnikiem: Plac Wałowy i okolice [wideo]

Ewa Kowalska — Wed, 20 Apr 2011 10:05:43 +0000

Przewodnik turystyczny Piotr Mazurek zaprasza na kolejny spacer po Gdańsku. Tym razem zajrzymy w okolice Placu Wałowego.

Plac Wałowy, Mała Zbrojownia, Bastion Gertruda wraz z nowożytnymi obwałowaniami miasta i Śluza Kamienna, były bohaterami kolejnego spaceru Piotra Mazurka ze studentami Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Gdańsku.

Piękna pogoda, towarzysząca wycieczce i jak zwykle miła dla ucha narracja cicerone sprawiły, że krótki spacer wzmógł apetyt na dłuższą, wiosenną wędrówkę wzdłuż opływu Motławy, którą Piotr Mazurek zaplanował na kolejny wspólny wypad.

Click here to view the embedded video.

Plac Wałowy z widokiem na Małą Zbrojownię

Wkrótce ostatni film

Urząd Pożyczkowy przy Placu Wałowym

Falowiec w Nowym Porcie

Waldemar Nocny — Sun, 27 Feb 2011 00:52:48 +0000

W dojrzałych latach realnego socjalizmu zaczęły powstawać specyficzne budynki mieszkalne, popularnie nazywane falowcami. W gdańskiej „sypialni” na Przymorzu pojawiło się ich siedem, natomiast w Nowym Porcie jeden. W tym ostatnim wzniesiono pięć klatek połączonych loggiami, którymi lokatorzy mogli swobodnie udawać się do mieszkań. Z czasem przegrodzono je murami lub kratami, doraźnie lub na trwale. Wraz ze zmianami ustrojowymi przekształcił się również falowiec, otrzymując sporo elektroniki, telewizję kablową, oprzyrządowanie internetowe, dozór firmy ochroniarskiej. W ogromnym budynku zamieszkało około dwóch tysięcy ludzi. Na niewielkiej przestrzeni zmieściło się spore miasteczko.

Ta niemała społeczność od początku wyróżniała się odrębnymi cechami. Przede wszystkim anonimowością. Mnóstwo osób znało się lub zna z widzenia, lecz problemem jest przypisanie im imienia, nazwiska. Młode małżeństwa zasiedlające budynek w latach siedemdziesiątych XX wieku, dziś już obdarzone wnukami, przekazują swoje mieszkania rodzinie lub je sprzedają. Firmy transportowe mają moc roboty.

Falowiec jest odrębnym światem, doskonałym polem do socjologicznych obserwacji. W tej masie ludzi różnych zawodów, specjalności, branż, wykształcenia, kultury, doświadczającej wcześniej radosnej twórczości ideologów PRL, później eksperymentów świeżych kapitalistów czy Kościoła, toczy się szybkie życie w samym budynku, jak i obok niego. Przytuliły się bowiem do wielkiego brata pawilony, kioski i sklepy stanowiąc wraz z nim prawdziwie polską mieszankę o swojskiej mentalności, specyficznej filozofii życia, którą można ująć w słowach: „jakoś trzeba przeżyć” albo „jakoś to będzie”.

W czasach wczesnej młodości falowca, jego klatki i loggie stanowiły otwartą przestrzeń. Młode małżeństwa uradowane posiadaniem upragnionego mieszkania, chętnie korzystały z możliwości swobodnego przemieszczania się wózkami, wędrując pod oknami sąsiadów i nieznajomych. Dzisiaj ten obyczaj jest już w zaniku, głownie z przyczyn technicznych. Na dodatek, tamte maluchy niespodziewanie szybko dojrzały, założyły własne rodziny, i dzisiaj wolą tereny zielone, park Jana Jerzego Haffnera w Brzeźnie czy plażę obok niego.

Klatki schodowe zawsze stanowiły szkołę amatorskiej twórczości poetyckiej, miejscem porażających wyznań miłosnych, mniej lub bardziej udanej ekspresji malarskiej czy ćwiczeń rysunkowych. Początkowo zmywano dzieła, oporne malowano farbą emulsyjną czy olejną, przed wieloma kapitulowała administracja i lokatorzy. Przetrwały do dzisiaj. Na ścianach korytarzy rozwijała się nie tylko poezja podwórkowa. Polityka domagała się uznania swojej racji. Toczyła się wojna propagandowa na słowa, epitety, celne rymowanki mające ośmieszyć przeciwnika, dotkliwie wulgarne, boleśnie prawdziwe, czasami tworzone z nadzwyczajnym talentem. Przecież to czas wydarzeń sierpniowych, festiwalu wolności aż do stanu wojennego, beznadziejnych lat po jego odwołaniu. Następnie zmian ustrojowych, zaskakujących jednych, przygnębiających drugich. Stawka była ogromna, wyrażano emocje o wielkim natężeniu. Jak chociażby sylwester 1982 roku…

Falowiec jest częścią ogromnego amfiteatru złożonego z czteropiętrowych bloków i dziesięciopiętrowych wieżowców. Zazwyczaj na ulicę, plac przed sklepem i niezliczone balkony w Nowy Rok, w pierwszej jego minucie, wylegają setki osób, wybuchają petardy, palą się race, w niebo szybują kolorowe rakiety i fajerwerki. Prawdziwie nadmorska dzielnica. Ale wtedy, tamtej nocy… cisza. Ciemno. Z czeluści nocy podnosi się i narasta, rozsadza uszy ponury gwizd. Cienie ludzi na balkonach, wszechobecny gwizd dezaprobaty, niezgody i sprzeciwu. Widzowie portowej dzielnicy osądzali spektakl urządzony im wcześniej przez generałów. W ten sposób, w gniewie bezsilności.

Pamięć falowca jest trudna do zatarcia. Wspomina z rozrzewnieniem wizytę Jana Pawła na Westerplatte. Dziesięć jego pięter stało się na kilka godzin gdańskim colloseum, loggie trybunami. Biała postać papieska skupiała wszystkie spojrzenia. W cudowny sposób rozmnożyły się lornetki, przekazywano je sobie z rąk do rąk, chociażby na chwilę. Każdy z obecnych miał poczucie uczestniczenia w czymś niezwykle ważnym, nawet przełomowym. Podniosła atmosfera, pięknie ubrani ludzie, radość, wszechobecna radość, dzisiaj prawie nieosiągalna i nierzeczywista. Niezapomniane chwile polskiego braterstwa, dzisiaj trudnego nawet do wyobrażenia.

Po odzyskaniu suwerenności, już w pełni rozkwitały masowe procesje Bożego Ciała. Nieoceniony falowiec zbierał widzów wyprowadzając ich na balkony. Tuż pod nimi, ulicą Wyzwolenia, podążały przecież radosne tłumy, z reguły w słońcu, omiatane rześkim wiatrem blisko leżącej zatoki. Ludzka fala rozlewała się po asfalcie i chodnikach, samochody uczyły się cierpliwości.

Od kiedy zlikwidowano trakt kolejowy, uczyniła się cisza na Wyzwolenia. Nowy Port stał się prawdziwą dzielnicą mieszkaniową. Falowiec ocierał jednak łzy wspominając ruch wokół siebie, kilometrowe składy zasypiające chwilami w środku dnia, nocne przetaczanie wagonów, na których wstydliwie przykryte, odpoczywały nowoczesne czołgi, tuż przed swoim debiutem na afrykańskich szlakach. Falowiec spokrewniony z portem lubił ten nocny ruch. Nam, mieszkającym kilkanaście metrów od żelaznego szlaku, w końcu przestało to przeszkadzać. Chociaż nie wszystkim.

Kolej to kusicielka. Chłopcy w różnym wieku czepiali się wagonów, wskakiwali do środka, wozili na schodkach czy metalowych buforach. Jednemu się nie udało, spadł na tory, koła cięły. Stracił nogę. Uczyłem go. Czy żałował? Kolej pokusiła również mego syna, który złapał się burty, wdrapał na bufor. Nigdy bym nie przypuszczał, jednak… Kiedy struchlałym głosem pytaliśmy, dlaczego?, odparł szczerze: - Musiałem. Ja musiałem. – To jest mierzenie się bardzo młodych mężczyzn z obietnicami świata.

Obok falowca blaszane rzędy garaży, kolorowych, szaroburych, wykwintnie pordzewiałych. To w nich się dzisiaj tworzą rodzajowe, bardzo męskie kluby dyskusyjne z obowiązującym piwkiem czy kieliszkiem czystej. Tam braterstwo jeszcze trwa, toczą się głośne Polaków rozmowy. Po zmroku rozpalają się okna, falowiec szykuje się do snu.

Mijam na korytarzu dziewczęcą rączką napisane: Lekcja 1. Temat: Narysować sex. Podpisy: Marta 16 lat, Iga 13 lat, Magda 13 lat. To my pisałyśmy. Obok zmysłowy rysunek odpowiadający tematowi. Czyżby znak nowego czasu?

Autor: Waldemar Nocny

Waldemar Nocny o Nowym Porcie:

Morski Dom Kultury

Grzeszny Viking

4 września: Spacer – Z tradycji i dziejów Pomorza

Ewa Kowalska — Thu, 02 Sep 2010 19:07:28 +0000

Tytuł: Spacer - Z tradycji i dziejów Pomorza
Lokalizacja: Podwale Staromiejskie, Gdańsk
Godzina rozpoczęcia: 10:30
Data: 2010-09-04

Oddział im. dr Aleksandra Majkowskiego w Sopocie - Koło Miejskie zaprasza na spacer z cyklu: "Z tradycji i dziejów Pomorza"

Hasło spaceru: Co się działo w relacjach Gdańsk-Krzyżacy po 1410 r.

Subiektywny spacer po Gdańsku – Droga Królewska

Ewa Kowalska — Tue, 20 Jul 2010 10:36:46 +0000

Licencjonowani przewodnicy turystyczni zapraszają na spacer po Gdańsku.

Anna Perz i Tomasz Cecot

Przewodnicy turystyczni - Anna Perz i Tomasz Cecot zaprosili mnie na spacer po Drodze Królewskiej w Gdańsku. Skorzystałam z wielką radością i przyznam, że dawno się tak nie uśmiałam.

Dziękuję Wam Aniu i Tomku i pozwólcie, że teraz ja zaproszę Czytelników iBedekera na wspólną wędrówkę.

Zapraszam.

Click here to view the embedded video.

Ania Perz zaprasza do zwiedzania Gdańska, Sopotu i Gdyni
Tomasz Cecot doktorem biologii

Z powodu dłuższego wyjazdu Tomasza Cecota, spacer po Gdańsku nie jest kontynuowany. Może jednak kiedyś...

Filmowy przewodnik po Gdańsku dla dzieci

Jesteś licencjonowanym przewodnikiem turystycznym lub pilotem wycieczek? Chcesz stworzyć swój profil na iBedeker.pl ?

Zapraszam do kontaktu - Ewa Kowalska - sikorzanka@gmail.com