Pomiędzy 1467 a 1471 rokiem stworzył dzieło swojego życia - tryptyk Sąd Ostateczny.  Obraz powstał na zamówienie florenckiego bankiera Angelo di Jacopo Taniego i miał ozdobić kaplicę w kościele w Badia Fiesolana pod Florencją.  Nigdy tam nie dotarł, ponieważ na jego drodze do słonecznej Italii stanął gdański kaper Paweł Beneke.  Zdobyty przez niego tryptyk został ofiarowany gdańskiemu kościołowi Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, a dzisiaj jest chlubą Muzeum Narodowego w Gdańsku.  Sam artysta najpewniej nigdy w mieście nad Motławą nie był...

Urodził się około 1433 roku w Seligenstadt koło Aschaffenburga nad Menem. Kształcił się między innymi w Brukseli w pracowni Rogiera van der Weydena, żeby po śmierci mistrza na zawsze osiąść w Brugii, która przyjęła go niezmiernie ciepło.  Był szanowanym obywatelem, należał do elity artystycznej i finansowej.  Zmarł 11 sierpnia 1494 roku i został pochowany w "Wenecji północy".

Dzisiaj pomnik Hansa Memlinga, bo o nim mowa, stanowi gdański ślad w jednym z najdoskonalej zachowanych średniowiecznych miast  zachodniej Europy.

Nie mogło mnie tam nie być - Węzeł Karczemki to “mój” węzeł. Pokonuję go kilka razy dziennie, niejednokrotnie spędzam na nim długie minuty. Rozpoczęta niedawno inwestycja spawiła, że owe minuty bardzo się wydłużyły, ale ja jestem cierpliwa - wiem, że po przysłowiowej nocy przyjdzie słońce, a po przebudowie węzeł będzie drożny.

Niestety, zaspałam i groziło mi opuszczenie święta, jakim miało być wmurowanie kamienia węgielnego pod obie inwestycje. Kiedy na profilu prezydenta Pawła Adamowicza na facebooku pojawiła się informacja o dzisiejszej uroczystości, pół-żartem napisałam “Zaczekajcie na mnie z tym kamieniem”... zaczekali (w pewnym sensie).

Spotkanie rozpoczęło się ze znacznym opóźnieniem, a to z dwóch powodów. Prezydent Paweł Adamowicz dość znacznie się spóźnił, bo jak powiedział, przeznaczył na dojazd ze Śródmieścia do obwodnicy 25 minut, a trwało to znakomicie dłużej. Oj, rzadko pan prezydent odwiedza teściową mieszkającą w okolicy - pomyślałam - bo gdyby było inaczej, to by wiedział ile trwa taka podróż.

Kiedy wydawało się, że uroczystość może się rozpocząć - zepsuł się agregator prądotwórczy służący nagłośnieniu, a prezydent wspominał podobną sytuację podczas otwierania poprzedniego odcinka Trasy W-Z w grudniu 2007 r.

- Cieszę się, że udało mi się dożyć tego momentu, a Węzeł Karczemki to dobry przykład współpracy Miasta z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Austostrad (GDDKiA) - krótko i jak zwykle rzeczowo rozpoczął serię oficjalnych przemówień Marszałek Senatu Bogdan Borusewicz.

Prezydent Paweł Adamowicz przypomniał, że budowa Trasy W-Z rozpoczęła się 30 lat temu i zapowiedział ukończenie całości inwestycji (Trasy W-Z i Węzła Karczemki) w maju 2012 r. Andrzej Polejewski - Menadżer Marketingu i Oferowania Oddział Budownictwa Drogowo - Mostowego z firmy Skanska S.A. pięknie przypomniał o zasługach inż. Barbary Orzoł, która realizowała inwestycję Trasy W-Z od ul. Okopowej do Jabłoniowej.

Franciszek Rogowicz, dyrektor gdańskiego oddziału GDDKiA podkreślił fakt rozpoczęcia budowy węzła, który będzie największym w Polsce północnej i dał nadzieję, na ukończenie obu projektów przed czasem, czyli do grudnia 2011 r. Wspomniał też o zasługach posła Sławomira Nowaka, który pomógł zdobyć potrzebne na inwestycję fundusze. On sam podkreślił, że jest szczęśliwy z powodu rozpoczęcia inwestycji, ale będzie w pełni zadowolony, kiedy będzie już mógł przejechać samochodem po nowej trasie.

Głos zabrał również prezes firmy Budimex Dariusz Blocher, który powiedział:

Mamy szansę na przyspieszenie zakończenia inwestycji, jeżeli urzędnicy w Warszawie zgodzą się na zmianę technologii posadowienia obiektu, bez tego nie ma takiej możliwości

Oficjalne wystąpienia zakończył, jak zwykle uśmiechnięty, Marcin Herra - szef firmy PL2012.

Przyspieszamy i to widać. Cieszy, bo te inwestycje podniosą jakość życia mieszkańców

Po odczytaniu i podpisaniu aktu erekcyjnego, przyszedł czas na jego wmurowanie, a dokładnie zabetonowanie. Jako, że świeży beton należy polewać wodą, deszcz padał niemiłosiernie, a moją głowę uratował podarowany mi przez dżentelmena z GIKE2012 nowiutki parasol (dziękuję Witku). To już kolejny, który “zdobyłam” podczas budowlanych świąt. Chyba zacznę je kolekcjonować. Teraz mam na oku kolejny - reklamówkę Biura Sportu i Euro 2012 w Gdańsku, czyli parasol w biało-czarne piłki...

Uroczystość mocno zakrapianą deszczem zakończył szampan i poczęstunek przygotowany dla gości przez restaurację Malinowy Ogród, a ja, pokonując na piechotę Węzeł Karczemki, weszłam prosto pod koła samochodu ciężarowego. Kierowca był bardzo przytomny. Dziękuję i przepraszam.

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Piotr Mazurek na zgliszczach

Dzisiejsze południe miałam zamiar spędzić w Strefie Historycznej Wolnego Miasta Gdańska. Byłam tam umówiona z prezesem Towarzystwa Przyjaciół Gdańska i jednym z pomysłodawców Strefy - Piotrem Mazurkiem. Chcieliśmy porozmawiać o najnowszej atrakcji turystycznej Strefy - przedwojennej budce granicznej, od niedawna stojącej przez wejściem do muzeum przy ul. Piwnej.

Niestety, rano odebrałam telefon i usłyszałam głos Piotra:

- Muzeum zamknięte. W nocy ktoś spalił nasz stragan przy siedzibie towarzystwa. Jestem załamany, nie porozmawiamy dzisiaj...

....

Nieopodal Bramy Świętojańskiej, u stóp kamienicy, w której ulokowało się Towarzystwo Przyjaciół Gdańska - pogorzelisko. Jeszcze wczoraj stały tu porządne, drewniane stragany wypełnione pamiątkami z Gdańska.

- Wczoraj zamknąłem nasze stanowiska po godzinie 19, a o świcie wszystko stanęło w płomieniach. Czy komuś przeszkadzały nasze stragany? Czy ktoś się "dobrze bawił"? Nie mam pojęcia, co tu się stało, ale niestety podejrzewam świadome działanie. Nie mamy tu energii elektrycznej, nikt z nas nie pali papierosów. Po potężnej ulewie wszystko było przesiąknięte wilgocią. Ktoś tu musiał podłożyć tu ogień. Ale dlaczego? - pyta załamany Piotr.

O tym, czemu służy Towarzystwo Przyjaciół Gdańska, można przeczytać na stronie internetowej miłośników miasta:

Towarzystwo Przyjaciół Gdańska istnieje od 1970 roku. Powołano je do życia jako instytucję zrzeszającą głównie członków dawnej Polonii Gdańskiej. Od samego początku TPG zajmowało się także badaniami historycznymi związanymi z historią Gdańska i jego polskimi tradycjami. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku TPG wydało kilkadziesiąt publikacji dotyczących Gdańska, brało udział w licznych badaniach archeologicznych na terenie Pomorza, przez kilka lat było także współorganizatorem Jarmarku Dominikańskiego.

Obecnie TPG przechodzi okres intensywnych zmian i restrukturyzacji. Tworzymy nowoczesną organizację starającą się jak najlepiej działać na rzecz Gdańska i Pomorza.

Wolontariusze pracujący na rzecz TPG natychmiast zabrali się za uprzątnięcie pogorzeliska. Do czasu rozpoczęcia Jarmarku Dominikańskiego zapewne jedynie wypalony tynk kamienicy będzie przypominał o niezrozumiałym pożarze.

- Nie wiem, jak nasze Towarzystwo poradzi sobie bez finansowej pomocy. Ponieśliśmy tu znaczną stratę, pierwszy raz w życiu jestem bezradny - mówi Piotr

....

Feralnej nocy ogień pojawił się w dwóch innych miejscach Głównego Miasta. Zniszczył część ogródka i kuchnię restauracji Pod Łososiem oraz punkt gastronomiczny przy ul. Powroźniczej.

Tydzień temu płonął zabytkowy budynek byłych Zakładów Mięsnych.

Przypadek?

Prezydent Gdańska Paweł Adamowicz skierował do opiniowania i uzgodnień projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - Wyspa Spichrzów, rejon ulicy Stągiewnej i ulicy Chmielnej.

Przedstawiony przez Biuro Rozwoju Gdańska projekt planu wprowadza m. in.: przeznaczenie tego terenu na funkcje usługowe w minimum 70 procentach, dopuszcza funkcję mieszkaniową powyżej pierwszej kondygnacji. Ponadto zaleca lokalizację Muzeum Bursztynu w spichlerzu „Steffen”, stworzenie nadwodnego publicznego ciągu pieszego wokół Cypla wzdłuż Starej i Nowej Motławy.

Zgodnie z wytycznymi planu najbardziej wysunięty na północ fragment Cypla pełnić ma wyłącznie funkcję usługową, znajdować ma się w tym miejscu również punkt widokowy. Parkingi znajdujące się na Północnym Cyplu mają być parkingami podziemnymi, w tym duży parking ma być ogólnodostępny. Projekt planu umożliwia realizację kładek niskowodnych zwodzonych przez Motławę na przedłużeniu ulicy Świętego Ducha i przez Nową Motławę do ul. Szafarnia.

Obecnie projekt wszedł w fazę opiniowania i uzgodnień, potem - zgodnie z procedurą - zostanie wyłożony do publicznego wglądu. W tych fazach procedury projekt może jeszcze ulegać modyfikacjom.

Przypomnijmy, 28 kwietnia rozstrzygnięty został konkurs na koncepcję urbanistyczno- architektoniczną zabudowy północnego cypla Wyspy Spichrzów. Zwyciężyła wizja zabudowy przygotowana przez pracownię architektoniczną MAT sp. z o. o., która posłużyła do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego.

Wyspa Spichrzów ma być obszarem spójnym i harmonijnym, a jednocześnie różnorodnym barwnym i ciekawym, poprzez unikatowość każdego z jej elementów składowych. Każdy jej zakątek ma być wyjątkowy, dlatego do pracy nad ich kształtem zapraszane będą różne pracownie. Po uchwaleniu zmodyfikowanego planu zagospodarowania i powołaniu przez Miasto Gdańsk i Polnord SA spółki celowej organizowane będą konkursy architektoniczne na projekty konkretnych elementów Wyspy, w tym Muzeum Bursztynu.

Początek prac przewiduje się na III/IV kwartał 2011. Muzeum Bursztynu powstanie w latach 2012-2013. Cały projekt będzie ukończony prawdopodobnie w IV kwartale 2014 roku.

Przewidywany koszt projektu: 450 mln PLN.

Rzeźby z piasku przedstawiają, m.in. Jana Pawła II, Dalajlamę XIV, Matkę Teresę, Irenę Sendlerową, Lecha Wałęsę, Martina Luthera Kinga, Mahatmę Gandhiego, Raya Charlesa, Bono i inne postaci, które wsławiły się działaniami na rzecz innych ludzi.

Inauguracja IV Festiwalu Rzeźby z Piasku odbędzie się 1 lipca o godz. 14.30, przy wejściu na plażę nr 57

Otwarcie wystawy rzeźb z piasku godz. 20 - 21.30

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Zdjęcia z 21 czerwca 2010 r.

Zażywający luksusu goście hotelowi są jednak ubożsi od przechadzających się wzdłuż Długiego Pobrzeża gdańszczan. Są ubożsi o wiedzę, że w najbliższym sąsiedztwie hotelu znajduje się prawdziwie kultowa, acz niepozorna, lodziarnia...

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Z nietypowego materiału rzeźbiarskiego wyłaniają się już pierwsze postaci, które w pełnej krasie będzie można oglądać od 1 lipca.

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Fot. Marek Opitz

Udało się ocalić fragment pomnika dedykowanego ofiarom I wojny światowej, o którym pisaliśmy na początku czerwca.

Przez blisko dwa tygodnie trwały intensywne przygotowania do przetransportowania trzech kamiennych bloków z parceli, znajdującej się na ul. Grodza Kamienna, na terenie Opływu Motławy. Czas gonił, ponieważ "miłośnicy staroci" próbowali zsunąć najwyższy fragment postumentu. Na szczęście nie starczyło im sił. W zamian, być może te same osoby, zadowoliły się leżącymi obok postumentu granitowymi fragmentami pomnika.

Transport kamiennych bloków z ul. Grodza Kamienna stał się trudniejszym przedsięwzięciem niż pierwotnie przypuszczano. Za pierwszym podejściem, które miało miejsce 15 czerwca, okazało się, że trzeba przygotować prowizoryczną, utwardzoną drogę dojazdu w bezpośrednie sąsiedztwo pomnika. W końcu, po kolejnej rundzie „gorącej linii” z wójtem Cedr Wielkich panem Januszem Golińskim, ustaliliśmy termin całej operacji na piątek, 18 czerwca.

Wraz z przybyłym na miejsce Markiem Opitzem - fotografikiem i wydawcą z Żuław Wiślanych, uważnie śledziliśmy całą operację. Wszystko szło po jak najlepszej drodze. Każdy z nas z napięciem oczekiwał, kiedy pasy dźwigu HBS podniosą pierwszy fragment pomnika. Kiedy nastąpił kulminacyjny moment, okazało się że tonaż bloku dalece przekracza możliwości przybyłego na miejsce sprzętu.

Przez moment, zajrzała nam w oczy wizja ponownego pozostawienia obelisku, do czasu zorganizowania nowego, silniejszego sprzętu.

Jednak pomoc przyszła niespodziewanie i to z najmniej oczekiwanej strony. Naradzając się nad ewentualnymi możliwościami, naszym oczom ukazał się silniejszy dźwig HBS, jadący na budowę pobliskich apartamentowców. Nie zamierzaliśmy czekać. Po chwili, ogromne ramię dźwigu HBS, w przeciągu 5 minut przeniosło trzy fragmenty obelisku na stojącą obok lawetę. Pomnik uratowany. Veni, Vidi, Vici!

Fot. Marek Opitz

Kamienne bloki zostały przetransportowane do lapidarium w Żelichowie/Cyganku, gdzie zostaną poddane starannej konserwacji, po której wrócą do gminy Cedry Wielkie.

Z tego miejsca chciałbym podziękować, wszystkim osobom zaangażowanym w akcję ratowania pomnika z terenu Opływu Motławy m. in. panu Januszowi Golińskiemu (wójt Gminy Cedry Wielkie); Markowi Opitzowi, za udzielenie tymczasowego schronienia; Ewie Kowalskiej, za zainteresowanie tematem; „Amstawikowi” z forum Wolne Forum Gdańsk, za odkrycie tematu i oczywiście brygadzie budowlanej PB Górski.

Autor: Paweł Jarczewski

Dziękuję fotografikowi Markowi Opitzowi za zgodę na publikację zdjęć i zapraszam na jego stronę internetową - Ewa Kowalska

[Pokaż jako pokaz slajdów]

W połowie maja otrzymałam email od Pawła Jarczewskiego, w którym zwrócił moją uwagę na smutny los zapomnianego pomnika. - Może warto napisać o bezczynności i utkwieniu sprawy w martwym punkcie - pisał.

Zaproponowałam mu podjęcie tematu na łamach mojego portalu, a efekt jego pracy przeszedł moje oczekiwania. Pomnik rzeczywiście został uratowany. Dziękuję Panie Pawle.

Teraz po cichutku liczę, że będę mogła być świadkiem ponownego odsłonięcia pomnika w gminie Cedry Wielkie.

[Pokaż jako pokaz slajdów]

Tymczasem na ul. św. Ducha życie toczyło się jakby innym torem. Pod pracowitymi rzygaczami mieszkańcy ustawiali wiadra, których brzegi natychmiast wypełniały się spienioną, szalejącą wodą. Uśmiechnięci gdańszczanie wnosili deszczówkę do mieszkań, gdzie na smakowitą wodę czekały już ich spragnione rośliny.

- Ta woda zawiera azot, to wspaniała pożywka dla naszych roślin - cieszył się mieszkaniec kamienicy, a ja idąc na spotkanie, nota bene, z Rzygaczami - Aleksandrem Masłowskim i Romanem Kowaldem, tłumaczami książki "Cały Gdańsk za dwadzieścia srebrnych groszy", nie mogłam się nadziwić szczęściu biegających z wiadrami gdańszczan.

Od lewej: Andrzej Stelmasiewicz, Urszula Rożnowska, Mariusz Otta, Grzegorz Dettlaff

W Gazowni Gdańskiej PGNiG odbył się wernisaż wystawy gdańskiego artysty Mariusza Otty, którego rzeźba zatytułowana "Pływaczka", cieszy od dzisiaj oczy pracowników i klientów Gazowni Gdańskiej. Prezentacja tylko jednego dzieła była zabiegiem celowym i stanowiła narodziny Galerii Jednego Dzieła - najnowszego produktu Fundacji Wspólnota Gdańska, promującego kulturę i sztukę młodych artystów, związanych z Akademią Sztuk Pięknych w Gdańsku.

Click here to view the embedded video.

Idea galerii polega na zbliżeniu sztuki do mieszkańców Gdańska, poprzez wystawianie jej w miejscach publicznych, takich jak urzędy, banki i inne instytucje. Jako pierwsza pomysł podchwyciła Gazownia Gdańska, udostępniając na potrzeby projektu część Biura Obsługi Klienta i stanowiąc jednocześnie piękny przykład dla innych firm, pragnących pomóc młodym artystom w dotarciu do odbiorcy ich sztuki.

Powitaniu gości przez dyrektor Urszulę Rożnowską towarzyszył szum obsługiwanych klientów i zapach świeżych truskawek, którymi częstowani byli goście. Czerwony owoc nieprzypadkowo ozdobił spotkanie. Uważni obserwatorzy Gdańska zapewne zauważyli czerwoną instalację we wschodniej części Targu Drzewnego. Owinięte czerwoną tkaniną pnie drzew, ławki i latarnie to wspomnienie Targu Truskawkowego, który do 1939 r. funkcjonował na tyłach dzisiejszego Teatru Wybrzeże, a jednocześnie element projektu "Rozdroża Wolności", realizowanego, podobnie jak Galeria Jednego Dzieła, przez Fundację Wspólnota Gdańska.

"Pływaczka"i truskawki to nie jedyne elementy dzisiejszego wernisażu w Gazowni Gdańskiej. Był także.. piasek.

- Mariusz ma garnitur i wie jak się ubrać na wernisaż, ale dzisiaj przyjechał prosto z plaży na przedłużeniu ul. Obrońców Wybrzeża (wejście 57), gdzie właśnie rozpoczęły się przygotowania do IV Festiwalu Rzeźby z Piasku. Jego otwarcie odbędzie się 1 lipca o godz. 16, na które serdecznie zapraszam - powiedział Andrzej Stelmasiewicz - kurator Galerii Jednego Dzieła i prezes Fundacji Wspólnota Gdańska, fundacji bez granic, która kolejny rok z rzędu dostarcza mieszkańcom miasta i turystom moc atrakcji.

Młodzi gdańscy artyści (koledzy Mariusza) tym razem w roli dekoratorów wnętrz